
بگذار دیگران هر چه دل شان می خواهد بگویند و فکر کنند، ولی واقعیت این
است که زندگی حتی قبل از اینکه ما برای همیشه ترکش کنیم ،
ترکمان می کند.
یک روز تصمیم می گیری که از چیزهایی که روزگاری بیشترین دلبستگی
را به اشان داشتی ، لحظه به لحظه کمتر حرف بزنی . و وقتی که این کار
لازم می شود مسلماً تلاش زیادی هم می برد .از شنیدن حرف های
خودت عقت می گیرد ... کم حرف می زنی ... دست می کشی ... سی
سال شده که حرف زده ای ..... دیگردلت نمی خواهد حق با تو باشد. دیگر
حتی هوس نگهداری جای کوچکی که بین لذت ها برای خودت کنار
گذاشته بودی از بین می رود ... از خودت بیزار می شوی ... دیگر چیزی
نیستی جز یکی از این تیرهای چراغ قدیمی و پر از یادگاری در نبش کوچه
ای که دیگر کسی از آن نمی گذرد.